Wij steunen..

Loebas beleeft van alles samen met zijn pleeggezin. Hij vindt alles even leuk en gaat overal mee naar toe, met een altijd kwispelende staart.

Intercity
Meerdere keren is Loebas mee geweest naar het station. Hij is al aardig gewend aan deze omgeving. Lawaaierige treinen doen hem weinig. Als een van die gevaartes tot stilstand komt vlak voor zijn neus, mag Loebas instappen. Ze lopen een stukje door de intercity heen en stappen een paar deuren verder weer uit. Loebas doet dit prima. De volgende keer mag hij meerijden naar een volgend station.

Help, wat is dat?
Het pleeggezin van Loebas woont op een mooie plek. Als ze de huisdeur uitstappen, staan ze binnen twee minuten in het bos. Op een keer ziet Loebas daar iemand lopen met een kinderwagen. Huh? Zo’n ding heeft hij wel eens in de stad gezien, maar hier verwacht hij het duidelijk niet en hij kijkt er wantrouwend naar. Van dichterbij ziet hij dat het niet bedreigend is. Hij snuffelt er even aan en huppelt vrolijk verder.

Knagen
Alle pleegpups van KNGF Geleidehonden leren (in de loop van hun eerste levensjaar) om 3 tot 4 uur alleen thuis te zijn. Dat wordt langzaam opgebouwd. Loebas kan dat al een beetje. Hij zit dan in principe in de bench. Daar voelt hij zich veilig en hij kan geen schade aanrichten. Later wordt het benchgebruik afgebouwd. Op een keer is hij even alleen in de huiskamer. Opeens ontdekt hij het mandje waarin zijn speeltjes zitten. Dat is van riet en Loebas besluit dat je daar heerlijk op kunt knagen. Nee,  Loebas! Het mandje wordt voortaan weggezet zodra Loebas even in zijn uppie in de kamer is. En de baas houdt hem scherp in de gaten, zodat hij geen andere kauwobjecten uitkiest.

Reuzenzandbak
Als Loebas mee mag in de auto, weet hij: we gaan iets leuks doen. Of de rit eindigt in de stad of op het platteland, zal hem worst wezen want hij vindt alles geweldig. Op een keer duurt de autorit langer dan normaal en komen ze uit bij het plek die hij nog niet eerder heeft gezien. Loebas steekt zijn neus in de lucht en snuift nieuwsgierig de vreemde lucht op. Een stukje lopen en dan….een reuzenzandbak en een enorme watervlakte. Strand en zee dus, yes!

Loebas de strandjutter
Zoals vrijwel alle honden, vindt Loebas het meteen fantastisch op het strand. Hij vindt hier de boeiendste dingen. Flessen, schelpen, oude schoenen (“alleen aan snuffelen, Loebas!”) en een enorm “flosstouw”. Daar loopt hij trots een tijdje mee rond. Jammer genoeg mag het touw niet mee naar huis. Loebas geniet van dit avontuurlijke uitstapje. De baas let er trouwens op dat hij alleen op het stevige deel van het strand komt. Het zachte, rulle zand is niet goed voor de gewrichten van hondjes die nog volop in de groei zijn.

Blijven liggen
Thuis kan Loebas braaf in zijn mand blijven liggen als het pleeggezin aan tafel zit. Buiten of in een winkel heeft hij meer moeite met het commando “blijf”. Hij heeft er nog weinig geduld voor. Het is erg handig als hij braaf kan blijven liggen terwijl de pleegbaas (bijvoorbeeld) jurken bekijkt in een boetiek. Zijn toekomstige blinde baas moet op zijn of haar gemak kleren kunnen passen, terwijl zijn geleidehond kalm blijft liggen. Of in alle rust een vakantie kunnen boeken bij het reisbureau, om maar wat te noemen. Met behulp van geduld en veel lekkere brokjes, krijgt Loebas dit onderdeel van zijn opvoeding vast onder de knie. Volgende maand weer een avontuur van Loebas!